เล่าเรื่องเมืองคอน

เวป"เล่าเรื่องเมืองคอน"กลอนทุกบท ประพันธ์พจน์เชิดชูอนุสรณ์ ภูมิปัญญาเก่าค้นคนเมืองคอน ทุกบทตอนภูมิใจในผลงาน หากลอกเลียนแอบอ้างไปวางขาย ขอให้กลายร่างดับลับสงขาร แต่หากมุ่งเจตนาวิชาการ ขอผลงานโด่งดังทั้งฟ้าไกล พนมมืออธิษฐานพยานข้าฯ ด้วยศรัทธาธาตุยอดทองอย่าหมองไหม้ ปู่แห่งข้าฯที่บ้าน"ศาลต้นไทร" หากมันไซร้คิดย่ำยีหมายบีฑา ขอให้ความสิ้นหวังจงบังเกิด โคตรกำเนิดหมอบลงตรงเท้าข้าฯ หากแม้นมันเรื่องรักษ์ทรงศักดา ขอให้ฟ้าลงฑัณฑ์ถึงบรรลัย..สาธุ ...อัง 22-1-54

เล่าเรื่องเมืองคอน 58

posted on 04 Feb 2013 10:13 by kondt1 in Nakhon
...หนังสือบุด...

นึกถึงภูมิปัญญายากหาอ่าน
"ตำราบุด"เนิ่นและนานได้ยินชื่อ
ไสยเวทย์บุดดำเสียงร่ำลือ
บุดขาวคือวิชาหมอ พอเข้าใจ

ต้องใช้คนลายมืองามยามเขียนขีด
ต้องประณีตอักษรานำมาใช้
หากลิขิตผิดสาส์นประการใด
ทำวงกลมล้อมไว้เรียก...พลีกรรม...

กระดาษข่อย กระดาษสานำมาใหม่
"พระธรรมผิด"แก้ไม่ได้ขอกล่าวย้ำ
เขียนใต้เส้นบรรทัดชัดเจนทำ
เพราะเชื่อคำครูสอนแต่ก่อนมา..../อัง 4-5-56


สมุดไทย คือ สมุดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ทำด้วยกระดาษข่อยแผ่นยาวๆ หน้าแคบ พับทางขวางทบกลับไปกลับมาคล้ายผ้าจีบ มีทั้งชนิดกระดาษขาวและกระดาษดำ โดยมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น สมุดข่อย สมุดไทย สมุดไทยดำ สำหรับในภาคใต้เรียกว่าสมุดไทยว่า หนังสือบุดคำว่า บุด ในภาษาถิ่นใต้ อาจมีรากศัพท์มาจากภาษาสันสกฤตว่า ปุสตก และภาษาบาลีว่า โปตถก ซึ่งหมายถึง คัมภีร์ใบลาน ผ้าเปลือกไม้ รูปปั้น ในภาษาชวา - มลายู มีคำที่เกี่บวข้องกับหนังสือบุด คือคำว่า Pustaka ซึ่งเป็นภาษาสันสกฤต หมายถึง หนังสือทุกประเภท คำว่า Perpuswakaan หมายถึง ห้องสมุด คำว่า Pustakawan หมายถึง บรรณารักษ์ และมีคำภาษาสันสกฤตอีกคำหนึ่งว่าปุฎ หมายถึง การพับ ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับหนังสือบุดคือเป็นหนังสือพับเช่นเดียวกัน ( ในภาษาถิ่นใต้จะออกเสียงคำว่า สมุด เป็น มุด จึงอาจกลายเป็น บุด ในเวลาต่อมา)
หนังสือบุด แบ่งออกเป็น ๒ ชนิด คือ บุดดำ และบุดขาวบุดดำ จะเป็นวิชามาร เช่น ไสยเวทย์ มนต์ดำ ฯลฯบุดขาว จะเป็นวิชาเทพ เช่น ตำรายา การแพทย์โบราณ ฯลฯ
สมุดไทย หรือ หนังสือบุด ของภาคใต้โดยทั่วไปมีหลายขนาด แต่ละขนาดจะสัมพันธ์กับเนื้อหาที่เขียน เช่น ถ้าใช้บันทึกวรรณกรรมประเภทศาสนาจะเป็นหนังสือพระมาลัย โดยจะบันทึกอักษรขอมบาลีหรือขอมไทย มีความกว้างประมาณ 15-20 เซนติเมตร ยาวประมาณ 70 เซนติเมตร สำหรับนิทานชาดก นิทานประโลมโลก ตำนาน พงศาวดาร หรือตำราดูลักษณะเรือ จะเป็นหนังสือบุดขนาดกลาง กว้างประมาณ 10-13 เซนติเมตร ยาวประมาณ 34-40 เซนติเมตร และเรื่องตำรายาหรือคาถาอาคมจะนิยมบันทึกลงหนังสือบุดขนาดเล็ก เป็นต้น
ในการเขียนผู้เขียนต้องเป็นผู้มีฝีมือประณีต ใจเย็น ต้องเขียนไม่ให้ผิดพลาด หากเขียนผิด ห้ามขูดลบขีดฆ่า แต่ต้องทำวงกลมรอบตัวที่ผิดไว้ จุดที่เขียนผิดนี้เรียกว่า พระธรรมผิด ใครพบเห็นอาจสักการะบูชาพลีขอชิ้นส่วนมาทำเป็นเครื่องรางของขลังด้วยเหตุนี้เราจะพบว่า ที่หนังสือบุดบางเล่มขาดเป็นรูกลมอยู่บ้าง ก็เนื่องมาจากพลีนั่นเอง
 
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต...

Comment

Comment:

Tweet