เล่าเรื่องเมืองคอน

เวป"เล่าเรื่องเมืองคอน"กลอนทุกบท ประพันธ์พจน์เชิดชูอนุสรณ์ ภูมิปัญญาเก่าค้นคนเมืองคอน ทุกบทตอนภูมิใจในผลงาน หากลอกเลียนแอบอ้างไปวางขาย ขอให้กลายร่างดับลับสงขาร แต่หากมุ่งเจตนาวิชาการ ขอผลงานโด่งดังทั้งฟ้าไกล พนมมืออธิษฐานพยานข้าฯ ด้วยศรัทธาธาตุยอดทองอย่าหมองไหม้ ปู่แห่งข้าฯที่บ้าน"ศาลต้นไทร" หากมันไซร้คิดย่ำยีหมายบีฑา ขอให้ความสิ้นหวังจงบังเกิด โคตรกำเนิดหมอบลงตรงเท้าข้าฯ หากแม้นมันเรื่องรักษ์ทรงศักดา ขอให้ฟ้าลงฑัณฑ์ถึงบรรลัย..สาธุ ...อัง 22-1-54

เล่าเรื่องเมืองคอน 53

posted on 24 Dec 2011 03:28 by kondt1 in Nakhon

"บอกหนมจีน"
**********

เล่าเรื่อง เมืองคอน เขียนกลอนเล่า
หาเรื่องเอา ประดิษฐ์ คิดค้นหา
มาเล่าเรื่อง ก่อนนี้ ที่มีมา
ชวนรักษา เรื่องเก่า เราชักชวน

"บอกหนมจีน" บ้านเรา เอามาออก
ล้วนอยากบอก บรรยาย หลายอย่างล้วน
ควรหรือไม่ กล่าวชม หากสมควร
ดูเถิดมวล มิตรรัก จักเชิญดู

"คนอมจิน" ก่อนเก่า ชาวมอญเรียก
แต่เราเพรียก เพี้ยนสดับ จงรับรู้
"ขนมจีน" ลิขิต ผิดจากครู
คำว่าจีน ที่เห็นอยู่ มาจาก"จิน"(จิน ในภาษามอญ แปลว่า ทำให้สุก)

จากศึกษา เรื่องราว เอามาบอก
มิได้หลอก กล่าวชัด โปรดตัดสิน
อันคนมอญ เรียกว่า "คนอมจิน"
มีให้กิน ชื่อเลื่อง...ที่เมืองคอน...

...................................................................................อัง 29-7-54

ความเป็นมา

การทำเส้นขนมจีนในระยะแรกๆ ผู้เฒ่าผู้แก่ได้กล่าวกันว่า ใช้ไม้เพียง 2 ชิ้น
1. ชิ้นล่าง โตกว่าชิ้นบน ชิ้นล่างเป็นไม้หนาหน้าไม้ส่วนบนเรียบ ขุดส่วนกลางให้ลึกลงไปเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าคงขอบทั้งสี่ด้านไว้ ด้านก้นของส่วนที่ขุดลึกเจาะเป็นรูเล็กๆ เท่ากันจนเต็มเนื้อที่
2. ชิ้นบน มีหน้าไว้แบนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดเท่ากับความกว้างยาวของไม้ชิ้นแรก

วิธีใช้

เอาแป้งข้าวเจ้าที่ต้มพอครึ่งสุกครึ่งดิบ ทำเป็นก้อนแล้วกดลงไปในชิ้นแรกที่ขุดเจาะไว้ลึกจนเกือบเต็ม จากนั้นใช้ไม้ชิ้นที่ 2 กดลงไปในส่วนของไม้ชิ้นแรกที่มีแป้งอยู่ แรงกดอัดทำให้แป้งหาทางออกทางรูที่เจาะไว้ออกมาเป็นเส้นยาวๆ โรยลงไปในกระทะน้ำเดือด จนเส้นแป้งสุกกลายเป็นเส้นขนมจีน

คำว่า "ขนมจีน" ไม่ใช่อาหารจีน แต่คำว่า "จีน" ที่ต่อท้ายขนมนี้สันนิษฐานกันว่าน่าจะมาจากมอญซึ่งเรียกขนมจีนว่า "คนอมจิน" หมายถึง "สุก 2 ครั้ง" พิศาล บุญปลูก ชาวไทยเชื้อสายรามัญผู้สนใจศึกษาอาหารและวัฒนธรรมมอญกล่าวว่า " จริง ๆ แล้ว ขนมจีนเป็นอาหารของคนมอญหรือรามัญ คนมอญเรียกขนมจีนว่า คนอมจิน คนอม หมายความว่าจับกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน จินแปลว่าทำให้สุก"[ต้องการอ้างอิง] นอกจากนี้ "คนอม" นั้นสันนิษฐานว่าน่าจะใกล้เคียงกับคำไทย "เข้าหนม" แปลว่าข้าวที่นำมานวดให้เป็นแป้งเสียก่อน ซึ่งภายหลังกร่อนเป็น "ขนม" จริง ๆ แล้ว ขนม ในความหมายดั้งเดิมจึงมิใช่ของหวานอย่างที่เข้าใจในปัจจุบัน ขนม หรือ หนม ในภาษาเขมร หรือ คนอม ในภาษามอญหมายถึงอาหารที่ทำจากแป้ง ดังนั้นขนมจีน จึงน่าจะเพี้ยนมาจาก คนอมจิน ซึ่งทำให้เกิดสมมุติฐานตามมาอีกว่า ดั้งเดิมทีเดียวขนมจีนเป็นอาหารมอญ แล้วจึงแพร่หลายไปสู่ชนชาติอื่น ๆ ในสุวรรณภูมิตั้งแต่โบราณกาล จนเป็นอาหารที่ทำง่ายและมีความนิยมสูง สามารถหาทานได้ทั่วไป


***ข้อมูลเพิ่มเติม1
***ข้อมูลเพิ่มเติม2

Comment

Comment:

Tweet